środa, 1 maja 2013

"Bezdomna": głosowanie, wywiad i... kolejna recenzja pisana emocjami

"Bezdomna" nie ma już raczej szans na przejście do drugiego etapu konkursu organizowanego przez Granice.pl, ale od czego mam Was, moje drogie Czytelniczki? Już raz pokazałyście, że potraficie wszystko, nawet zwyciężać, może więc ponownie namówię Was na pospolite ruszenie do głosowania?

Wiem, wiem, zarzucono mi w komentarzu do notki, że książka się jeszcze nie ukazała, bo premierę ma dopiero w czerwcu. Odpowiadam: to nie ja zgłaszam książki do tego konkursu, niektóre mają premierę w lipcu, a jeśli "Bezdomna" ukazuje się w czerwcu to jaką ma być książką? Na zimę? To konkurs organizowany raczej po to, by promować książki, które warto przeczytać. Latem. Co jak co: "Bezdomną" warto. Dlaczego? Dwa posty poniżej są chyba wystarczającym uzasadnieniem.

LINK DO GŁOSOWANIA jest tutaj. Trzeba się pospieszyć, bo pierwszy etap trwa tylko do jutra, ale poprzednio też w ostatnim dniu "zwyciężyłyście" Lidzię, więc wierzę w Was do końca. Jeszcze jedno: za wygraną "Najlepszej Książki na Wiosnę" nie dostałam żadnej nagrody. Prawdę mówiąc dowiedziałam się o niej tutaj, od moich Czytelniczek. Wydawca "Sklepiku z Niespodzianką" nawet nie wysłał maila z gratulacjami. Tak więc jedyną nagrodą jest radość, że na moją książkę głosowali Internauci - Wy.

Jeśli ktoś miałby wątpliwości, że "Bezdomna" jest nie gorszą książką od "Lidki" i zasługuje na Waszą uwagę, poniżej króciutki wywiad z autorką...

video

Oraz druga recenzja, również pisana sercem, tym razem przez Kasiek

Wraz z premierą „Lidki” runęła na mnie niezbyt miła wiadomość, mianowicie, że premiera „Bezdomnej” została przesunięta, może nie na św. Nigdy, ale nie mogłam już liczyć dni do lata. Bardzo mnie to zasmuciło, bowiem czekałam na drugą książkę z serii „z czarnym kotem”, pierwszą była „Nadzieja”, a więc książka dzięki której wpadłam w Katarzynę Michalak. „Nadzieja” wciąż trwa w mojej pamięci, pamiętam dokładnie dzień w którym ją kupiłam, bardzo słoneczny piątek, wtedy było tak pięknie na zewnątrz i cieszyłam się na całodniowy wypad do Lublina, podczas którego będę czytała. Niestety wówczas nigdzie nie pojechałam, a miałam plany i romansowe, wiec pocieszałam się Martini i płakałam nad losami Lili. Mimo, że minęło ponad pół roku, wciąż pamiętam silne emocje towarzyszące mi podczas lektury, więc podświadomie liczyłam na kolejne katharsis. A tu „Bezdomna” przesunięta. Jak ja byłam zła na autorkę!!!!

Kiedy więc dostałam możliwość przeczytania „Bezdomnej” byłam w siódmym niebie, natychmiast wszystkie obowiązki poszły w kąt, a ja przypięłam się do laptopa. Zaczęłam płakać na stronie drugiej, bo ciarki chodziły po mnie od początku.  Liczba stron, która z początku gwarantowała mi całodzienne zajęcie w zatrważającym tempie malała i nim się zorientowałam czytałam ostatnie zdanie, zapłakana i z emocjami kłębiącymi się jak fale wzburzonego morza. Nie mogłam sobie znaleźć miejsca, wciąż z trudem szukam słów, aby opisać „Bezdomną”. Jest to książka z gatunku „po lekturze nic już nie będzie takie samo”.

Na samym początku poznajemy Kingę, bezdomną, która w Wigilię Bożego Narodzenia chce popełnić samobójstwo. Ma dosyć życia, swojego życia, przez rok bezdomności dźwigała jarzmo swoich błędów, pomyłek, swojej choroby. Kinga, dobrze zapowiadająca się architekt krajobrazu, piękna, mądra kobieta w jakiś sposób znalazła się na dnie drabiny społecznej. Nie widzi dla siebie innego wyjścia niż garść psychotropów zapitych wódką. I pewnie opowieść by nie powstała, gdyby nie kotek, który utknął z nią w śmietniku i kobieta, która o północy wyszła wyrzucić śmieci. Los Kingi zostaje odwrócony, przez małego kociaka i przez ostatnią osobę od której Karolina spodziewałaby się wybawienia.
Tą osobą jest Joanna, dziennikarka pisująca w brukowcach, która jako upragnione dziecko swoich rodziców, miała wszystko, pieniądze, doskonałe wykształcenie, ale zamiast spełnić marzenia rodziny i zostać lekarzem lub prawnikiem wybrała dziennikarstwo.  Nie miała żadnych oporów, po trupach wspinała się po drabinie kariery.  Była silną i niezależną kobietą, do czasu aż na jej drodze stanął mąż Kingi. Kawał łajdaka.  Joanna, po wysłuchaniu fragmentu opowieści Kingi postanawia jej pomóc, coś co najpierw miało być daniem schronienia wędrowcowi w Wigilię i materiałem na poruszający serca materiał, staje się czymś więcej. Owszem Joanna wciąż widzi w Kindze materiał na artykuł, który ma jej zapewnić Złoty Laur, ale historia dziewczyny ją porusza, zwłaszcza, że na jaw wychodzą coraz to nowe fakty.

Naprawdę słów mi brakuje, aby opisać „Bezdomną”, głównymi  bohaterami tej opowieści są trzy osoby Joanna, Kinga i Czarek.  Z tej trójki Czarek, który miał potencjał na drugiego Aleksieja, okazuje się łajdakiem i dla którego nie mam słów usprawiedliwienia. Ale gdyby nawinął mi się pod rękę, oj ciężki byłby jego los.  Nie potępiam Joanny, która mimo wszystko miała dobre intencje, podszyte egoizmem, ale w gruncie rzeczy dobre.  No i trudno mi potępiać Kingę, która owszem dokonała złych wyborów, może kilka rzeczy zaniedbała, ale była chorą kobietą której nikt nie pomógł póki był na to czas.
Ta książka porusza ważny problem siły stereotypów, które dobiły Kingę. I chociaż obawiam się, że znajdą się głosy, które potępią autorkę za wykorzystanie głośnej tragedii małej Madzi sprzed roku, tragedii, którą wciąż żyje Polska, aby sprzedać kolejną książkę, ja sądzę że ta książka jest potrzebna, tak jak czytamy w książce: „Opisz to. Spisz każde moje słowo. Może moja historia uratuje choć jedną matkę i choć jedno dziecko.” Jest dokładnie tak jak czytamy w książce, w społeczeństwie funkcjonuje przekonanie, że urodzenie zdrowego dziecka jest dla matki największym szczęściem, a każda inna postawa jest, albo fanaberią, albo objawem bycia zwyrodnialcem. Nasze społeczeństwo nie przyjmuje do wiadomości istnienia jednostek chorobowych związanych z ciążą i porodem. Depresja poporodowa jest nowomodną fanaberią, a choroba opisana w książce jest przejawem szaleństwa. Kobieta zwariowała, jest „psychiczna” ciężko dostrzec w matce, chora kobietę, która potrzebuje pomocy, a nie jest bezduszną psychopatką. Jak łatwo się ją potępia. To jest dramat, społeczne potępienie, napiętnowanie jej jako najgorszej. Przyznam szczerze, że nie słyszałam o psychozie poporodowej wcześniej, a przecież może ona spotkać każdą kobietę. O takich sprawach powinno się mówić! A nie zamiatać pod wykładzinę gabinetów psychiatrycznych.

To jest bardzo smutna i ciężka książka, cięższa i smutniejsza niż „Nadzieja”, której mały wąteczek autorka wplata do „Bezdomnej”. Wydaje mi się, że trzeba „Bezdomną” po prostu przeczytać, pozwoli nam spojrzeć na wiele spraw inaczej.  Chociaż po lekturze tej książki, ciężko będzie znaleźć sobie miejsce, myśli będą buzować, łzy będą wciąż cisnąć się pod powieki, to trzeba ją przeczytać, żeby dostrzec drugie dno, żeby zacząć się zastanawiać nim osądzimy osobę o której czytamy w gazecie, widzimy w telewizji, czy mijamy na ulicy.
„Bezdomna” to powieść, jakiej drugiej nie ma na polskim rynku, powieść pełna prozy życia, ale tak wciągająca, że nie sposób się od niej oderwać. Od pierwszej, do ostatniej strony na równym poziomie, pełna zwrotów akcji, sekretów i dużej dawki emocji. Podczas czytania będziecie przeciągnięci przez wyżymaczkę i znajdziecie katharsis.  Czyta się ją bardzo szybko, chociaż tak ciężko czyta się załzawionymi oczami.

15 komentarzy:

  1. Przeczytałam tylko część recenzji, bo nie chcę sobie psuć przyjemności z czytania książki. Ale już samo stwierdzenie: "To jest bardzo smutna i ciężka książka, cięższa i smutniejsza niż „Nadzieja”, której mały wąteczek autorka wplata do „Bezdomnej”. Wydaje mi się, że trzeba „Bezdomną” po prostu przeczytać, pozwoli nam spojrzeć na wiele spraw inaczej. Chociaż po lekturze tej książki, ciężko będzie znaleźć sobie miejsce, myśli będą buzować, łzy będą wciąż cisnąć się pod powieki, to trzeba ją przeczytać, żeby dostrzec drugie dno, żeby zacząć się zastanawiać nim osądzimy osobę o której czytamy w gazecie, widzimy w telewizji, czy mijamy na ulicy." i już wiem, że zwariuję, jeżeli "Bezdomna" nie trafi na moją półkę!

    OdpowiedzUsuń
  2. Książka jest cudowna. I tak naprawdę żadna recenzja nie będzie w stanie tego do końca oddać. Zbyt wiele różnych tematów porusza, za bardzo wzrusza, i dogłębnie dołuje. Coś takiego bardzo ciężko wyrazić słowami.
    Jednakże oby dwie recenzje, które do tej pory umieściłaś na swoim blogu Kasiu, są bardzo dobre. I mam nadzieję, że skłonią jak najwięcej osób, do sięgnięcia po książkę. Jak wspomniano powyżej, jest cięższa i smutniejsza od "Nadziei", która jak pamiętamy wywołała sporo emocji wśród czytelników. Lektura tej książki skruszy nie jedno serce, choćby nie wiem jak mocno zatwardziałe.

    OdpowiedzUsuń
  3. Czy to ważne, że książka się jeszcze nie ukazała?
    Wydaje mi się, że jeśli ktoś czyta Pani książki,zna Pani twórczość, to choćby się waliło i paliło to murem stanie za Panią, bo wie jakie są Pani możliwości. ;)
    Mój głos już jest ;))
    Pozdrawiam i trzymam kciuki! :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Dla sprostowania - wcale Pani nic nie zarzucałam. Napisałam że przez to że książka jeszcze się nie ukazała, szanse że wiele osób na nią zagłosuje są mniejsze. I dlatego uważam, że w następnej edycji po prostu więcej osób znałoby jej treść i więcej by zagłosowało. O tym kto ją do konkursu zgłaszał w ogóle mowy nie było. To była nazwyklejsza opinia, proszę nie doszukiwać się czego innego...

    OdpowiedzUsuń
  5. "Bezdomna" z pewnością będzie hitem, bo czyż mogło by być inaczej? Każda Twoja książka, Kasiu jest lepsza od poprzedniczki. Stawiasz sobie poprzeczkę coraz wyżej. A my, Twoje fanki trzymamy za Ciebie kciuki.
    Recenzji nie czytam. Sama będę odkrywać walory Twojej najnowszej powieści.

    OdpowiedzUsuń
  6. Głos oddany :)
    Nie przeczytałam całej recenzji, ponieważ chcę mieć własne -nie zmącone niczym- zdanie. Ale "Bezdomna" jest tak przeze mnie wyczekiwana, że codziennie myślę o tym kiedy ją dostanę. Dopiero co skończyłam Nadzieję ale wiem, że mam na co czekać, że kolejne mega emocje przede mną. Jako, że jestem matką, będzie to trudna książka...

    OdpowiedzUsuń
  7. Zagłosowałam już na ,,Bezdomną'' i mam nadzieję, że odniesie ona sukces.
    Recenzja przepiękna i wzruszająca i już nie mogę się doczekać, kiedy sama ,,poczuje'' tę niebywałą historię.

    OdpowiedzUsuń
  8. Ja tam mogę głosować w ciemno nawet z rocznym wyprzedzeniem. Dlaczego? Bo jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Ba... z każdą kolejną książką jestem coraz bardziej uzależniona i dobrze mi z tym, wcale nie zamierzam się leczyć. :) Fragment e-booka tylko mnie w tym utwierdza. Recenzji nie czytam, czekając na możliwość zapoznania się z książką własnymi zmysłami. Ale łatwo mi domyśleć się co zawierają. "Bezdomna" będzie hitem, nie tylko lata, i bez względu na to czy wygra konkurs. Choć głos oddany oczywiście. :) Już nie mogę się doczekać tego powiadomienia, że można ją kupić...

    OdpowiedzUsuń
  9. Oczywiśce na "Bezdomną" głosowałam, ponieważ wsystko co wyjdzie spod pani ręki musi, po prostu musi być warte przeczytania :))

    OdpowiedzUsuń
  10. Głos na "Bezdomną" oddany! :-)
    Pani Kasiu? A ja mogę się o coś zapytać? Bo ja tak ciągle czekam na tą "Lidzię", a jej ani widu, a ni słychu :(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Byłam za granicą. Książki są przygotowane do wysyłki. Pójdą w poniedziałek.

      Usuń
    2. Och nie, nie :) Ja tam mogę czekać :-) Ważne, że będę ją miała pośród 10 najważniejszych dla mnie książek (Pani autorstwa:)) Pochwale się - ta będzie 11-sta :)
      Mam nadzieję, że wypad za granicę się udał :)
      Pozdrawiam!

      Usuń
  11. "Bezdomna" jest w drugim etapie głosowania:)
    Głosy oczywiście oddane:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nooo, dałyście radę! A została zgłoszona najpóźniej!

      Usuń
  12. ja sluchalam wywiadu, przyznam oj moocna nam sie ksiazka szykuje i trzeba ja bedzie ugryzc :-)

    OdpowiedzUsuń